آيت الله بهجت مي فرمودند: «ما وظيفه داريم در تعليم، تعلم وتلاوت وعمل به قران كوشش كنيم، ما شب هاي احيا قران  به سر مي گذاريم اما در مقام عمل، آيه هاي حجاب و غيبت وكذب، كم فروشي و احترام به پدر و مادر و... را زير پا مي گذاريم! »

آبكش را ديديد؟ آبكش هم همين طور است! توي آب پر است. از آب كه بيرون بياري اش همان مي شود كه بوده. خالي خالي!   

ما هم در ماه رمضان پريم! از ختم قران و دعا گرفته تا شب زنده داري و... .بعدش چي؟ خدا عالم است. 

چند نفرمان بعداز اين ماه روزي يك جزء قران مي خوانيم؟ يااين كه بعد از شب بيست و سوم كتاب خدا را مي بوسيم و مي گذاريم كنار تا سال بعد؟

سفره ي اين ماه كه جمع شد آمار جرم و جنايات نفسمان نزولي مي ماند يا باز هم مثل هر سال...

البته بر نخورد بهتان خودم را عرض كردم.

خلاصه چند نفرمان آبكشيم؟ چندتايمان بعد از ماه رمضان دستمان را از دست خدا بيرون نمي كشيم؟

بياييد سوراخ هاي قلبمان را ببنديم. بياييد آبكش نباشيم!

 

 

 اي كاش در صفحه ي اخر مقدراتمان نوشته باشند:                                        محب امير المؤمنين است... عاقبتش ختم به خيرشد.                                     

 يا علي