زنــــــــــــدگی واسه ما آدما

مثل یه دفتر میمونه …

برگ اولش رو خوش خط می نویسی و

دوست داری به آخرش برسی ...

وسطاش خسته میشی بد خط می نویسی و

همش برگه ها رو حروم میکنی ...

اما آخرش که میرسه جا کم میاری

حســــــرت می خوری

که چرا برگه هاشو حروم کردی ...!